Hoe het allemaal begon

In de zomer van 2016 Daagde Dorian mij uit!

Ik ben al van jongs af aan geinteresserd in zo'n beetje alles wat met water te maken heeft, zodoende lees ik ook meerdere nieuwsbrieven over dit onderwerp. In één van die nieuwsbrieven kwam ik in de zomer van 2016 een prijsvraag tegen. In het onderstaande filmpje daagde Dorian van Rijsselberghe iedereen uit om een manier te bedenken waarmee we kunnen voorkomen dat het plastic afval in de oceanen eindigt. In de prijsvraag zaten een paar belangrijke voorwaarden zoals: minimale invloed op stroomsnelheid van het water en dat de vissen zich vrij moeten kunnen bewegen.


Eerste uitwerking van het idee 

Het idee moest voldoen aan de volgende voorwaarden.

Tenminste:

  • De doorstroomsnelheid van het water mag niet worden beïnvloed.
  • Vissen moeten zich vrij kunnen bewegen.

Verder is belangrijk dat je:

  • rekening houdt met het energieverbruik en toename CO2-uitstoot;
  • rekening houdt met eventuele extra mensuren en onderhouds- en sloopkosten.

De voornaamste werking van het idee kan worden uitgelegd aan de hand van onderstaande zes afbeeldingen. Hierin is te zien dat het water, wat van rechts naar links stroomt, via een helling omhoog wordt gedrukt. Doordat de doorstroomruimte kleiner wordt, zal de stroming toe nemen en gaat het plastic in de richting van de schep. Het plastic wat niet al in het bovenste deel van het water drijft komt op deze manier ook omhoog.

De schep zal vervolgens in een geleidelijk tempo in tegenstroomse richting het plastic uit het water scheppen. In het begin was het plan nog om twee scheppen achter elkaar te zetten. Doordat de schep in een geleidelijk tempo schept, en er ruimte onder de schep is, kunnen de vissen de scheppen eenvoudig ontwijken en hun weg vervolgen richting de zee.